Van straat naar sofa: Mila koos mij, en de rest is geschiedenis. 🐾

Mila is niet op de klassieke manier geadopteerd. Nee hoor, onze eerste ontmoeting was op het dak van de buren! 

Enkele weken lang werden we ’s nachts wakker van een hartverscheurend kattengehuil. Tot mijn toenmalige vriend en ik besloten op onderzoek te gaan. En jawel, daar zat ze: een klein tijgerkatje, helemaal alleen op het dak. We zijn bij de buren gaan aanbellen en hebben haar in huis genomen.

Vanaf dag één plakte Mila aan mij. Alsof ze zelf had beslist: “You are my human, en hier blijf ik!” ❤️

En zo geschiedde. Ondertussen zijn we twee handen op één buik. Ze is mijn schaduw, mijn trouwe metgezel. Waar ik ga, gaat Mila mee. Al is ze intussen volgens ons officieel een senior-ita geworden 😉, voor mij blijft ze altijd dat kleine katje dat ooit mijn hart kwam veroveren.

Mila kwam op mijn pad tijdens corona, in een van de moeilijkste periodes van mijn leven. Zonder dat ze het zelf wist, gaf ze me toen zoveel troost, liefde en houvast. Misschien heb ik haar wel van dat dak gered, maar zij heeft mij minstens even hard geholpen. Intussen begint er een nieuw hoofdstuk voor ons twee. Ik kocht onlangs mijn eerste eigen plekje in Brussel, en ik kan niet wachten om er samen onze thuis van te maken, vol nieuwe avonturen, knuffels en natuurlijk heel veel samen-zijn. Op naar nog heel veel mooie jaren samen!