Van straat naar sofa: Wiezeke

Het is jaren geleden maar op een dag belde mijn zus die toen in Pervijze woonde. Er zat al een paar dagen een klein katje in de gracht bij haar en het miauwde constant maar ze wou niet eten. Bij zo'n verhaal gaat m'n hart al bloeden en wij erheen. Toen ik het verwilderde kittentje zag moest en zou ik haar redden. Na een paar keer "poesje" te roepen kwam het kleine schrale diertje tevoorschijn uit de gracht en begon rond m'n benen te draaien. Ik nam het op en voelde meteen dit is niet zo okay. Graatmager, ze woog amper een pluimpje. Ik wikkelde haar in m'n trui en belde meteen Guy op. Daar aangekomen werd ze gewogen en onderzocht. Een katje van z'n 4 maand oud en amper 250 gr. Thuisgekomen at ze volle pot met vis die we net hadden gegeten en dronk ze een potje water. Wiezeke werd ze gedoopt en ze was de meest dankbare kat die ik ooit had gehad. Ook al was ze wild en had ze een te hoog gehemelte om deftig eten in mijn armen werd ze poeslief. Mijn Wiezeke en de goede zorgen van onze dierenarts vergeet ik nooit meer .