Van straat naar sofa: Baziel

De avond van 22 december was koud, maar de straten ademden al de warme sfeer van de naderende kerstdagen. Ik was op weg naar huis na een lange avonddienst, in gedachten verzonken, toen de stilte plotseling werd verbroken door een zacht, dringend gemiauw.

Vanonder de kale takken van een struik langs de weg verscheen een dikke, vuurrode staart. Mijn hart maakte een sprongetje. Even dacht ik dat onze oudere kat, Garfield, op avontuur was gegaan en was ontsnapt. Maar toen het geluid nog eens klonk, wist ik het zeker: dit was Garfield niet. Dit was een heel ander stemmetje, vragend en hoopvol.

Ik hield stil en riep zachtjes. Zonder aarzelen kwam de rosse verschijning tevoorschijn. In plaats van bang weg te rennen, stapte hij recht op me af. Hij streek langs mijn benen en gaf me onmiddellijk zoveel liefde, alsof hij wist dat hij veilig was. Die avond ging hij met me mee.

In de dagen die volgden, lieten we overal advertenties achter voor een gevonden kat. We wachtten in spanning af, maar de telefoon bleef stil. Niemand miste deze prachtige rosse kater. Voor ons voelde het al snel alsof het zo had moeten zijn. Toen de hoop op een eigenaar vervloog, openden we ons hart en ons huis definitief voor hem. We gaven hem de naam Baziel, een eerbetoon aan de Basilieklaan waar onze wegen elkaar die bewuste avond kruisten.

Wat begon als een toevallige ontmoeting in de kou, werd het mooiste kerstgeschenk dat we ons ooit hadden kunnen wensen. Vanaf die allereerste winter bracht Bazieltje een ongekende gezelligheid in ons appartement. Negentien jaar lang was hij er altijd. Hij transformeerde onze koude winteravonden in momenten van pure rust, spinnend op schoot terwijl de kerstboom brandde. Samen met Garfield vormde hij een prachtig duo, en elk hoekje van de zetel werd door hem ingepalmd. Hij wist precies wanneer we een knuffel nodig hadden en begroette ons altijd met diezelfde trouwe, zachte blik.

Maar liefst 19 jaar lang hebben we elkaars leven gekleurd, onze diepste liefde gedeeld en onvoorwaardelijk van elkaar genoten. Een prachtige, warme tijd vol mooie herinneringen die voor altijd, net als die dikke rosse staart in de winterkou, een gouden randje zal hebben.